DERVENTSKI VASER



Dragi nasi Dervencani sirom svijeta

Puno pozdrava od ucesnika i organizatora drugog jubilarnog dervetskog
vasera. Kao sto smo obecali, evo javljamo vam se po zavrsenom vaseru. Sad kad
smo se svi odmorili i sabrali utiske je i najbolje vrijeme da kazemo da je
vaser protekao u prekrasnoj atmosferi. Kao podsjetnik na nase stare prave
vasere Derventi, u jutarnjem dijelu je pocela da pada kisa. To nije prepalo
nijednog od ucesnika dapace, to je pojacalo volju da obnovimo svoju tradiciju i
kulturu. Na vaseru je ucestvovalo preko sto ljudi, a gosti su dosli sa svih
strana americkog kontinenta.

Najduzi put da bi dosli na vaser prevalili su Jasna i Josip Katinic.
Oni su putovali preko petnaest sati iz Iowe. Iz Kanade
su dosle tri porodice: Smajic, Sadikovic, Sahbegovic. Iz grada Eariea,
dosao je nas dragi nastavnik Asko Kapetanovic. On je toliko zavolio vaser da je
ostao pet dana, najavljujuci ponovni dolazak u novembru. "Kad pogledam sa
Rabica, vidim divan grad, Derventa je moj zavicaj, u njoj zivim ja," bile su
rijeci pjesme koje je otpjevao Zejnic Husein Mrki. Pjesma se pjevala sat
vremena uz kolo i suze. Iz New Yorka su nam dosli Mirso Karabegovic i porodica,
i doveli su direktora Muharema Prcica. Iz Buffala su nam bili Slavko Soldo
Spika sa porodicom i profesor Miletic Dragan sa porodicom. Muzicki orkestar je
predvodio Emir Katardzic.

Svi ucesnici vasera su dobili poklone u vidu memorijalnih slika Dervente, a
slijedi i slanje videokaseta i snimaka svima koji su ucestvovali u vaseru.
Najmladzi ucesnici vasera dobili su poklon paketice od Pavekove zene
Azre. Vaseru je u zadnji cas uspjeo da prisustvuje i Kemal Omeragic sa
porodicom.

Iskrena zelja svih ucesnika vasera je bila da se ponovo sastanemo ako
bog da i sljedece godine i svih sljedecih godina. Nije nikakvo cudo sto se vaser
zavrsio u suzama, ali to su bile suze radosnice. Puno pozrava od radne
ekipe i
Vehida. Vidimo se na sljedecem vaseru.


Created by Adi

HOME