Horatii Carmina Liber I
Carmen I
Maecenas atavis edite regibus
o et praesidium et dulce decus meum:
sunt quos curriculo pulverem Olympicum
collegisse iuvat metaque fervidis
evitata rotis palmaque nobilis.
terrarum dominos evehit ad deos
hunc si mobilium turba Quiritium
certat tergeminis tollere honoribus
illum si proprio condidit horreo
quidquid de Libycis verritur areis.
gaudentem patrios findere sarculo
agros Attalicis condicionibus
numquam demoveas ut trabe Cypria
Myrtoum pavidus nauta secet mare.
luctantem Icariis fluctibus Africum
mercator metuens otium et oppidi
laudat rura sui; mox reficit rates
quassas indocilis pauperiem pati.
est qui nec veteris pocula Massici
nec partem solido demere de die
spernit nunc viridi membra sub arbuto
stratus nunc ad aquae lene caput sacrae.
multos castra iuvant et lituo tubae
permixtus sonitus bellaque matribus
detestata. manet sub Iove frigido
venator tenerae coniugis inmemor
seu visa est catulis cerva fidelibus
seu rupit teretes Marsus aper plagas.
me doctarum hederae praemia frontium
dis miscent superis me gelidum nemus
Nympharumque leves cum Satyris chori
secernunt populo si neque tibias
Euterpe cohibet nec Polyhymnia
Lesboum refugit tendere barbiton.
quodsi me lyricis vatibus inseres
sublimi feriam sidera vertice.
Carmen II
Iam satis terris nivis atque dirae
grandinis misit Pater et rubente
dextera sacras iaculatus arcis
terruit Vrbem
terruit gentis grave ne rediret
saeculum Pyrrhae nova monstra questae
omne cum Proteus pecus egit altos
visere montis
piscium et summa genus haesit ulmo
nota quae sedes fuerat columbis
et superiecto pavidae natarunt
aequore dammae.
vidimus flavom Tiberim retortis
litore Etrusco violenter undis
ire deiectum monumenta regis
templaque Vestae
Iliae dum se (nimium) querenti
iactat ultorem vagus et sinistra
labitur ripa Iove non probante u-
xorius amnis.
audiet civis acuisse ferrum
quo graves Persae melius perirent
audiet pugnas vitio parentum
rara iuventus.
quem vocet divom populus ruentis
imperi rebus? prece qua fatigent
virgines sanctae minus audientem
carmina Vestam?
cui dabit partis scelus expiandi
Iuppiter? tandem venias precamur
nube candentis umeros amictus
augur Apollo;
sive tu mavis Erycina ridens
quam Iocus circum volat et Cupido;
sive neglectum genus et nepotes
respicis auctor
heu nimis longo satiate ludo
quem iuvat clamor galeaeque leves
acer et Marsi peditis cruentum
voltus in hostem;
sive mutata iuvenem figura
ales in terris imitaris almae
filius Maiae patiens vocari
Caesaris ultor:
serus in caelum redeas diuque
laetus intersis populo Quirini
neve te nostris vitiis iniquom
ocior aura
tollat; hic magnos potius triumphos
hic ames dici pater atque princeps
neu sinas Medos equitare inultos
te duce Caesar.
Carmen III.
Sic te diva potens Cypri
sic fratres Helenae lucida sidera
ventorumque regat pater
obstrictis aliis praeter Iapyga
navis quae tibi creditum
debes Vergilium; finibus Atticis
reddas incolumem precor
et serves animae dimidium meae.
illi robur et aes triplex
circa pectus erat qui fragilem truci
conmisit pelago ratem
primus: nec timuit praecipitem Africum
decertantem Aquilonibus
nec tristis Hyadas nec rabiem Noti
quo non arbiter Hadriae
maior tollere seu ponere volt freta;
quem mortis timuit gradum
qui siccis oculis monstra natantia
qui vidit mare turgidum et
infamis scopulos Acroceraunia?
nequiquam deus abscidit
prudens oceano dissociabili
terras si tamen inpiae
non tangenda rates transiliunt vada.
audax omnia perpeti
gens humana ruit per vetitum nefas:
audax Iapeti genus
ignem fraude mala gentibus intulit;
post ignem aetheria domo
subductum macies et nova febrium
terris incubuit cohors
semotique prius tarda necessitas
Leti corripuit gradum;
expertus vacuom Daedalus aera
pennis non homini datis;
perrupit Acheronta Herculeus labor---
nil mortalibus ardui est:
caelum ipsum petimus stultitia neque
per nostrum patimur scelus
iracunda Iovem ponere fulmina.
Carmen IIII.
Solvitur acris hiems grata vice veris et Favoni
trahuntque siccas machinae carinas
ac neque iam stabulis gaudet pecus aut arator igni
nec prata canis albicant pruinis.
iam Cytherea choros ducit Venus imminente luna
iunctaeque Nymphis Gratiae decentes
alterno terram quatiunt pede dum gravis Cyclopum
Volcanus ardens visit officinas.
nunc decet aut viridi nitidum caput impedire myrto
aut flore terrae quem ferunt solutae
nunc et in umbrosis Fauno decet immolare lucis
seu poscat agna sive malit haedo.
pallida Mors aequo pulsat pede pauperum tabernas
regnumque turris. o beate Sesti
vitae summa brevis spem nos vetat incohare longam;
iam te premet nox fabulaeque Manes
et domus exilis Plutonia; quo simul mearis
quad nec regna vini sortiere talis
nec tenerum Lycidan mirabere quo calet iuventus
quad nunc omnis et mox virgines tepebunt.
Carmen V.
Quis multa gracilis te puer in rosa
perfusus liquidis urget odoribus
grato Pyrrha sub antro?
cui flavam religas comam
simplex munditiis? heu quotiens fidem
mutatosque deos flebit et aspera
nigris aequora ventis
emirabitur insolens
qui nunc te fruitur credulus aurea
qui semper vacuam semper amabilem
sperat nescius aurae
fallacis. miseri quibus
intemptata nites. me tabula sacer
votiva paries indicat uvida
suspendisse potenti
vestimenta maris deo.
Carmen IV
Scriberis Vario fortis et hostium
victor Maeonii carminis alite
quam rem cumque ferox navibus aut equis
miles te duce gesserit.
nos Agrippa neque haec dicere nec gravem
Pelidae stomachum cedere nescii
nec cursus duplicis per mare Vlixei
nec saevam Pelopis domum
conamur tenues grandia dum pudor
inbellisque lyrae Musa potens vetat
laudes egregii Caesaris et tuas
quad culpa deterere ingeni.
quis Martem tunica tectum adamantina
digne scripserit aut pulvere Troico
nigrum Merionen aut ope Palladis
Tydiden superis parem?
nos convivia nos proelia virginum
sectis in iuvenes unguibus acrium
cantamus vacui sive quid urimur
non praeter solitum leves.
Carmen VII.
Laudabunt alii claram Rhodon aut Mytilenen
aut Epheson bimarisve Corinthi
moenia vel Baccho Thebas vel Apolline Delphos
insignis aut Thessala Tempe;
sunt quibus unum opus est intactae Palladis urbem
carmine perpetuo celebrare et
undique decerptam fronti praeponere olivam;
plurimus in Iunonis honorem
aptum dicet equis Argos ditisque Mycenas:
me nec tam patiens Lacedaemon
nec tam Larisae percussit campus opimae
quam domus Albuneae resonantis
et praeceps Anio ac Tiburni lucus et uda
mobilibus pomaria rivis.
albus ut obscuro deterget nubila caelo
saepe Notus neque parturit imbris
perpetuos sic tu sapiens finire memento
tristitiam vitaeque labores
molli Plance mero seu te fulgentia signis
castra tenent seu densa tenebit
Tiburis umbra tui. Teucer Salamina patremque
cum fugeret tamen uda Lyaeo
tempora populea fertur vinxisse corona
sic tristis adfatus amicos:
`quo nos cumque feret melior fortuna parente
ibimus---o socii comitesque
nil desperandum Teucro duce et auspice: Teucri
certus enim promisit Apollo
ambiguam tellure nova Salamina futuram.
fortes peioraque passi
mecum saepe viri nunc vino pellite curas;
cras ingens iterabimus aequor.'
Carmen VIII.
Lydia dic per omnis
hoc deos vere Sybarin cur properes amando
perdere cur apricum
oderit campum patiens pulveris atque solis
cur neque militaris
inter aequalis equitet Gallica nec lupatis
temperet ora frenis?
cur timet flavom Tiberim tangere? cur olivom
sanguine viperino
cautius vitat neque iam livida gestat armis
bracchia saepe disco
saepe trans finem iaculo nobilis expedito?
quid latet ut marinae
filium dicunt Thetidis sub lacrimosa Troiae
funera ne virilis
cultus in caedem et Lycias proriperet catervas?
Carmen VIIII.
Vides ut alta stet nive candidum
Soracte nec iam sustineant onus
silvae laborantes geluque
flumina constiterint acuto?
dissolve frigus ligna super foco
large reponens atque benignius
deprome quadrimum Sabina
o Thaliarche merum diota.
permitte divis cetera qui simul
stravere ventos aequore fervido
deproeliantis nec cupressi
nec veteres agitantur orni.
quid sit futurum cras fuge quaerere et
quem Fors dierum cumque dabit lucro
adpone nec dulcis amores
sperne puer neque tu choreas
donec virenti canities abest
morosa. nunc et campus et areae
lenesque sub noctem susurri
conposita repetantur hora
nunc et latentis proditor intumo
gratus puellae risus ab angulo
pignusque dereptum lacertis
aut digito male pertinaci.
Carmen X.
Mercuri facunde nepos Atlantis
qui feros cultus hominum recentum
voce formasti catus et decorae
more palaestrae
te canam magni Iovis et deorum
nuntium curvaeque lyrae parentem
callidum quidquid placuit iocoso
condere furto.
te boves olim nisi reddidisses
per dolum amotas puerum minaci
voce dum terret viduos pharetra
risit Apollo.
quin et Atridas duce te superbos
Ilio dives Priamus relicto
Thessalosque ignis et iniqua Troiae
castra fefellit.
tu pias laetis animas reponis
sedibus virgaque levem coerces
aurea turbam superis deorum
gratus et imis.
Carmen XI.
Tu ne quaesieris scire nefas quem mihi quem tibi
finem di dederint Leuconoe nec Babylonios
temptaris numeros. ut melius quidquid erit pati.
seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam
quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare
Tyrrhenum: sapias vina liques et spatio brevi
spem longam reseces. dum loquimur fugerit invida
aetas: carpe diem quam minimum credula postero.
Carmen XII.
Quem virum aut heroa lyra vel acri
tibia sumis celebrare Clio?
quem deum? cuius recinet iocosa
nomen imago
aut in umbrosis Heliconis oris
aut super Pindo gelidove in Haemo?
unde vocalem temere insecutae
Orphea silvae
arte materna rapidos morantem
fluminum lapsus celeresque ventos
blandum et auritas fidibus canoris
ducere quercus.
quid prius dicam solitis parentis
laudibus qui res hominum ac deorum
qui mare ac terras variisque mundum
temperat horis?
unde nil maius generatur ipso
nec viget quidquam simile aut secundum.
proximos illi tamen occupavit
Pallas honores
proeliis audax. neque te silebo
Liber et saevis inimica virgo
beluis nec te metuende certa
Phoebe sagitta.
dicam et Alciden puerosque Ledae
hunc equis illum superare pugnis
nobilem; quorum simul alba nautis
stella refulsit
defluit saxis agitatus umor
concidunt venti fugiuntque nubes
et minax dag quia sic voluere ponto
unda recumbit.
Romulum post hos prius an quietum
Pompili regnum memorem an superbos
Tarquini fascis dubito an Catonis
nobile letum:
Regulum et Scauros animaeque magnae
prodigum Paulum superante Poeno
gratus insigni referam camena
Fabriciumque.
hunc et incomptis Curium capillis
utilem bello tulit et Camillum
saeva paupertas et avitus apto
cum lare fundus.
crescit occulto velut arbor aevo
fama Marcellis; micat inter omnis
Iulium sidus velut inter ignis
luna minores.
gentis humanae pater atque custos
orte Saturno tibi cura magni
Caesaris fatis data: tu secundo
Caesare regnes.
ille seu Parthos Latio imminentis
egerit iusto domitos triumpho
sive subiectos Orientis orae
Seras et Indos
te minor laetum reget aequos orbem:
tu gravi curru quaties Olympum
tu parum castis inimica mittes
fulmina lucis.
beginsection XIIII.
{obeylineslinesbyfive
O navis referent in mare te novi
fluctus. o quid agis? fortiter occupa
portum. nonne vides ut
nudum remigio latus
et malus celeri saucius Africo
antemnaeque gemant ac sine funibus
vix durare carinae
possint imperiosius
aequor? non tibi sunt integra lintea
non di quos iterum pressa voces malo.
quamvis Pontica pinus
silvae filia nobilis
iactes et genus et nomen inutile:
nil pictis timidus navita puppibus
fidit. tu nisi ventis
debes ludibrium cave.
nuper sollicitum quae mihi taedium
nunc desiderium curaque non levis
interfusa nitentis
vites aequora Cycladas.
}
beginsection XV.
{obeylineslinesbyfive
Pastor cum traheret per freta navibus
Idaeis Helenen perfidus hospitam
ingrato celeres obruit otio
ventos ut caneret fera
Nereus fata. `mala ducis avi domum
quam multo repetet Graecia milite
coniurata tuas rumpere nuptias
et regnum Priami vetus.
heu heu quantus equis quantus adest viris
sudor quanta moves funera Dardanae
genti. iam galeam Pallas et aegida
currusque et rabiem parat.
nequiquam Veneris praesidio ferox
pectes caesariem grataque feminis
inbelli cithara carmina divides;
nequiquam thalamo gravis
hastas et calami spicula Cnosii
vitabis strepitumque et celerem sequi
Aiacem: tamen heu serus adulteros
cultus pulvere collines.
non Laertiaden exitium tuae
gentis non Pylium Nestora respicis?
urgent inpavidi te Salaminius
Teucer te Sthenelus sciens
pugnae sive opus est imperitare equis
non auriga piger. Merionen quoque
nosces. ecce furit te reperire atrox
Tydides melior patre:
quem tu cervos uti vallis in altera
visum parte lupum graminis inmemor
sublimi fugies mollis anhelitu
non hoc pollicitus tuae.
iracunda diem proferet Ilio
matronisque Phrygum classis Achillei;
post certas hiemes uret Achaicus
ignis dag Iliacas domos.'
}
beginsection XVI.
{obeylineslinesbyfive
O matre pulcra filia pulcrior
quem criminosis cumque voles modum
pones iambis sive flamma
sive mari libet Hadriano.
non Dindymene non adytis quatit
mentem sacerdotum incola Pythius
non Liber aeque non acuta
si geminant Corybantes aera
tristes ut irae quas neque Noricus
deterret ensis nec mare naufragum
nec saevos ignis nec tremendo
Iuppiter ipse ruens tumultu.
fertur Prometheus addere principi
limo coactus particulam undique
desectam et insani leonis
vim stomacho adposuisse nostro.
irae Thyesten exitio gravi
stravere et altis urbibus ultimae
stetere causae cur perirent
funditus inprimeretque muris
hostile aratrum exercitus insolens.
conpesce mentem: me quoque pectoris
temptavit in dulci iuventa
fervor et in celeres iambos
misit furentem. nunc ego mitibus
mutare quaero tristia dum mihi
fias recantatis amica
opprobriis animumque reddas.
}
beginsection XVII.
{obeylineslinesbyfive
Velox amoenum saepe Lucretilem
mutat Lycaeo Faunus et igneam
defendit aestatem capellis
usque meis pluviosque ventos.
inpune tutum per nemus arbutos
quaerunt latentis et thyma deviae
olentis uxores mariti
nec viridis metuont colubras
nec Martialis haediliae lupos
utcumque dulci Tyndari fistula
valles et Vsticae cubantis
levia personuere saxa.
di me tuentur dis pietas mea
et musa cordi est. hinc tibi copia
manabit ad plenum benigno
ruris honorum opulenta cornu.
hic in reducta valle Caniculae
vitabis aestus et fide Teia
dices laborantis in uno
Penelopen vitreamque Circen;
hic innocentis pocula Lesbii
duces sub umbra nec Semeleius
cum Marte confundet Thyoneus
proelia nec metues protervom
suspecta Cyrum ne male dispari
incontinentis iniciat manus
et scindat haerentem coronam
crinibus inmeritamque vestem.
}
beginsection XVIII.
{obeylineslinesbyfive
Nullam Vare sacra vite prius severis arborem
circa mite solum Tiburis et moenia Catili;
siccis omnia nam dura deus proposuit neque
mordaces aliter diffugiunt sollicitudines.
quis post vina gravem militiam aut pauperiem crepat?
quis non te potius Bacche pater teque decens Venus?
ac ne quis modici transiliat munera Liberi
Centaurea monet cum Lapithis rixa super mero
debellata monet Sithoniis non levis Euhius
cum fas atque nefas exiguo fine libidinum
discernunt avidi. non ego te candide Bassareu
invitum quatiam nec variis obsita frondibus
sub divom rapiam. saeva tene cum Berecyntio
cornu tympana quae subsequitur caecus Amor sui
et tollens vacuom plus nimio Gloria verticem
arcanique Fides prodiga perlucidior vitro.
}
beginsection XVIIII.
{obeylineslinesbyfive
Mater saeva Cupidinum
Thebanaeque iubet me Semelae puer
et lasciva Licentia
finitis animum reddere amoribus.
urit me Glycerae nitor
splendentis Pario marmore purius
urit grata protervitas
et voltus nimium lubricus adspici.
in me tota ruens Venus
Cyprum deseruit nec patitur Scythas
aut versis animosum equis
Parthum dicere nec quae nihil attinent.
hic vivom mihi caespitem hic
verbenas pueri ponite turaque
bimi cum patera meri:
mactata veniet lenior hostia.
}
beginsection XX.
{obeylineslinesbyfive
Vile potabis modicis Sabinum
cantharis Graeca quod ego ipse testa
conditum levi datus in theatro
cum tibi plausus
clare Maecenas eques ut paterni
fluminis ripae simul et iocosa
redderet laudes tibi Vaticani
montis imago.
Caecubum et prelo domitam Caleno
tu bibes uvam: mea neo Falernae
temperant vites neque Formiani
pocula colles.
}
beginsection XXI.
{obeylineslinesbyfive
Dianam tenerae dicite virgines
intonsum pueri dicite Cynthium
Latonamque supremo
dilectam penitus Iovi.
vos laetam fluviis et nemorum coma
quaecumque aut gelido prominet Algido
nigris aut Erymanthi
silvis aut viridis Cragi;
vos Tempe totidem tollite laudibus
natalemque mares Delon Apollinis
insignemque pharetra
fraternaque umerum lyra.
haec bellum lacrimosum hic miseram famem
pestemque a populo et principe Caesare in
Persas atque Britannos
vestra motus aget prece.
XXII.
Integer vitae scelerisque purus
non eget Mauris iaculis neque arcu
nec venenatis gravida sagittis
Fusce pharetra
sive per Syrtis iter aestuosas
sive facturus per inhospitalem
Caucasum vel quae loca fabulosus
lambit Hydaspes.
namque me silva lupus in Sabina
dum meam canto Lalagen et ultra
terminum curis vagor expeditis
fugit inermem;
quale portentum neque militaris
Daunias latis alit aesculetis
nec Iubae tellus generat leonum
arida nutrix.
pone me pigris ubi nulla campis
arbor aestiva recreatur aura
quod latus mundi nebulae malusque
Iuppiter urget;
pone sub curru nimium propinqui
solis in terra domibus negata:
dulce ridentem Lalagen amabo
dulce loquentem.
}
beginsection XXIII.
{obeylineslinesbyfive
Vitas hinnuleo me similis Chloe
quaerenti pavidam montibus aviis
matrem non sine vano
aurarum et siluae metu.
nam seu mobilibus vepris inhorruit
ad ventum foliis seu virides rubum
dimovere lacertae
et corde et genibus tremit.
atqui non ego te tigris ut aspera
Gaetulusve leo frangere persequor:
tandem desine matrem
tempestiva sequi viro.
}
beginsection XXIIII.
{obeylineslinesbyfive
Quis desiderio sit pudor aut modus
tam cari capitis? praecipe lugubris
cantus Melpomene cui liquidam pater
vocem cum cithara dedit.
ergo Quintilium perpetuos sopor
urget? cui Pudor et Iustitiae soror
incorrupta Fides nudaque Veritas
quando ullum inveniet parem?
multis ille bonis flebilis occidit
nulli flebilior quam tibi Vergili.
tu frustra pius heu non ita creditum
poscis Quintilium deos.
quid? si Threicio blandius Orpheo
auditam moderere arboribus fidem
num vanae redeat sanguis imagini
quam virga semel horrida
non lenis precibus fata recludere
nigro conpulerit Mercurius gregi?
durum: sed levius fit patientia
quidquid corrigere est nefas.
}
beginsection XXV.
{obeylineslinesbyfive
Parcius iunctas quatiunt fenestras
iactibus crebris iuvenes protervi
nec tibi somnos adimunt amatque
ianua limen
quae prius multum facilis movebat
cardines. audis minus et minus iam:
`me tuo longas pereunte noctes
Lydia dormis?'
invicem moechos anus arrogantis
flebis in solo levis angiportu
Thracio bacchante magis sub inter-
lunia vento
cum tibi flagrans amor et libido
quae solet matres furiare equorum
saeviet circa iecur ulcerosum
non sine questu
laeta quod pubes hedera virenti
gaudeat pulla magis atque myrto
aridas frondes hiemis sodali
dedicet Euro.
}
XXVI.
Musis amicus tristitiam et metus
tradam protervis in mare Creticum
portare ventis quis sub Arcto
rex gelidae metuatur orae
quid Tiridaten terreat unice
securus. o quae fontibus integris
gaudes apricos necte flores
necte meo Lamiae coronam
Piplei dulcis. nil sine te mei
prosunt honores: hunc fidibus novis
hunc Lesbio sacrare plectro
teque tuasque decet sorores.
}
beginsection XXVII.
{obeylineslinesbyfive
Natis in usum laetitiae scyphis
pugnare Thracum est: tollite barbarum
morem verecundumque Bacchum
sanguineis prohibete rixis.
vino et lucernis Medus acinaces
immane quantum discrepat: inpium
lenite clamorem sodales
et cubito remanete presso.
voltis severi me quoque sumere
partem Falerni? dicat Opuntiae
frater Megillae quo beatus
volnere qua pereat sagitta.
cessat voluntas? non alia bibam
mercede. quae te cumque domat Venus
non erubescendis adurit
ignibus ingenuoque semper
amore peccas. quidquid habes age
depone tutis auribus. a miser
quanta laboras in Charybdi
digne puer meliore flamma.
quae saga quis te solvere Thessalis
magus venenis quis poterit deus?
vix inligatum te triformi
Pegasus expediet Chimaera.
}
beginsection XXVIII.
{obeylineslinesbyfive
Te mariti et terrae numeroque carentis harenae
mensorem cohibent Archyta
pulveris exigui prope latum parva Matinum
munera nec quidquam tibi prodest
aerias temptasse domos animoque rotundum
percurrisse polum morituro.
occidit et Pelopis genitor conviva deorum
Tithonusque remotus in auras
et Iovis arcanis Minos admissus habentque
Tartara Panthoiden iterum Orco
demissum quamvis clipeo Troiana refixo
tempora testatus nihil ultra
nervos atque cutem morti concesserat atrae
iudice te non sordidus auctor
naturae verique. sed omnis una manet nox
et calcanda semel via leti.
dant alios Furiae torvo spectacula Marti
exitio est avidum mare nautis;
mixta senum ac iuvenum densentur funera nullum
saeva caput Proserpina fugit:
me quoque devexi rapidus comes Orionis
Illyricis Notus obruit undis.
at tu nauta vagae ne parce malignus harenae
ossibus et capiti inhumato
particulam dare: sic quodcumque minabitur Eurus
fluctibus Hesperiis Venusinae
plectantur silvae te sospite multaque merces
unde potest tibi defluat aequo
ab Iove Neptunoque sacri custode Tarenti.
neglegis inmeritis nocituram
postmodo te natis fraudem conmittere? fors et
debita iura vicesque superbae
te maneant ipsum: precibus non linquar inultis
teque piacula nulla resolvent.
quamquam festinas non est mora longa; licebit
iniecto ter pulvere curras.
}
beginsection XXVIIII.
{obeylineslinesbyfive
Icci beatis nunc Arabum invides
gazis et acrem militiam paras
non ante devictis Sabaeae
regibus horribilique Medo
nectis catenas? quae tibi virginum
sponso necato barbara serviet
puer quis ex aula capillis
ad cyathum statuetur unctis
doctus sagittas tendere Sericas
arcu paterno? quis neget arduis
pronos relabi posse rivos
montibus et Tiberim reverti
cum tu coemptos undique nobilis
libros Panaeti Socraticam et domum
mutare loricis Hiberis
pollicitus meliora tendis?
}
beginsection XXX.
{obeylineslinesbyfive
O Venus regina Cnidi Paphique
sperne dilectam Cypron et vocantis
ture te multo Glycerae decoram
transfer in aedem.
fervidus tecum puer et solutis
Gratiae zonis properentque Nymphae
et parum comis sine te Iuventas
Mercuriusque.
}
beginsection XXXI.
{obeylineslinesbyfive
Quid dedicatum poscit Apollinem
vates? quid orat de patera novom
fundens liquorem? non opimae
Sardiniae segetes feracis
non aestuosae grata Calabriae
armenta non aurum aut ebur Indicum
non rura quae Liris quieta
mordet aqua taciturnus amnis.
premant Calenam falce quibus dedit
fortuna vitem dives ut aureis
mercator exsiccet culillis
vina Syra reparata merce
dis carus ipsis quippe ter et quater
anno revisens aequor Atlanticum
inpune. me pascunt olivae
me cichorea levesque malvae.
frui paratis et valido mihi
Latoe dones ac precor integra
cum mente nec turpem senectam
degere nec cithara carentem.
}
beginsection XXXII.
{obeylineslinesbyfive
Poscimur. si quid vacui sub umbra
lusimus tecum quod et hunc in annum
vivat et plures age dic Latinum
barbite carmen
Lesbio primum modulate civi
qui ferox bello tamen inter arma
sive iactatam religarat udo
litore navim
Liberum et Musas Veneremque et illi
semper haerentem puerum canebat
et Lycum nigris oculis nigroque
crine decorum.
o decus Phoebi et dapibus supremi
grata testudo Iovis o laborum
dulce lenimen dag mihicumque salve
rite vocanti.
}
beginsection XXXIII.
{obeylineslinesbyfive
Albi ne doleas plus nimio memor
inmitis Glycerae neu miserabilis
decantes elegos cur tibi iunior
laesa praeniteat fide.
insignem tenui fronte Lycorida
Cyri torret amor Cyrus in asperam
declinat Pholoen: sed prius Apulis
iungentur capreae lupis
quam turpi Pholoe peccet adultero.
sic visum Veneri cui placet inpares
formas atque animos sub iuga aenea
saevo mittere cum ioco.
ipsum me melior cum peteret Venus
grata detinuit compede Myrtale
libertina fretis acrior Hadriae
curvantis Calabros sinus.
}
beginsection XXXIIII.
{obeylineslinesbyfive
Parcus deorum cultor et infrequens
insanientis dum sapientiae
consultus erro nunc retrorsum
vela dare atque iterare cursus
cogor relectos: namque Diespiter
igni corusco nubila dividens
plerumque per purum tonantis
egit equos volucremque currum
quo bruta tellus et vaga flumina
quo Styx et invisi horrida Taenari
sedes Atlanteusque finis
concutitur. valet ima summis
mutare et insignem attenuat deus
obscura promens; hinc apicem rapax:
Fortuna cum stridore acuto
sustulit hic posuisse gaudet.
}
beginsection XXXV.
{obeylineslinesbyfive
O diva gratum quae regis Antium
praesens vel imo tollere de gradu
mortale corpus vel superbos
vertere funeribus triumphos:
te pauper ambit sollicita prece
ruris colonus te dominam aequoris
quicumque Bithyna lacessit
Carpathium pelagus carina;
te Dacus asper te profugi Scythae
urbesque gentesque et Latium ferox
regumque matres barbarorum et
purpurei metuont tyranni
iniurioso ne pede proruas
stantem columnam neu populus frequens
`ad arma' cessantis `ad arma'
concitet imperiumque frangat;
te semper anteit serva Necessitas
clavos trabalis et cuneos manu
gestans aena nec severus
uncus abest liquidumque plumbum;
te Spes et albo rara Fides colit
velata panno nec comitem abnegat
utcumque mutata potentis
veste domos inimica linquis
at volgus infidum et meretrix retro
periura cedit diffugiunt cadis
cum faece siccatis amici
ferre iugum pariter dolosi:
serves iturum Caesarem in ultimos
orbis Britannos et iuvenum recens
examen Eois timendum
partibus Oceanoque rubro.
heu heu cicatricum et sceleris pudet
fratrumque. quid nos dura refugimus
aetas? quid intactum nefasti
liquimus? unde manum iuventus
metu deorum continuit? quibus
pepercit aris? o utinam nova
incude diffingas retusum in
Massagetas Arabasque ferrum.
Carmen XXXVI.
Et ture et fidibus iuvat
placare et vituli sanguine debito
custodes Numidae deos
qui nunc Hesperia sospes ab ultima
caris multa sodalibus
nulli plura tamen dividet oscula
quam dulci Lamiae memor
actae non alio rege puertiae
mutataeque simul togae.
Cressa ne careat pulcra dies nota
neu promptae modus amphorae
neu morem in Salium sit requies pedum
neu multi Damalis meri
Bassum Threicia vincat amystide
neu desint epulis rosae
neu vivax apium neu breve lilium.
omnes in Damalin putris
deponent oculos nec Damalis novo
divelletur adultero
lascivis hederis ambitiosior.
Carmen XXXVII.
Nunc est bibendum nunc pede libero
pulsanda tellus; nunc Saliaribus
ornare pulvinar deorum
tempus erat dapibus sodales.
antehac nefas depromere Caecubum
cellis avitis dum Capitolio
regina dementis ruinas
funus et imperio parabat
contaminato cum grege turpium
morbo virorum quidlibet inpotens
perare fortunaque dulci
ebria. sed minuit furorem
vix una sospes navis ab ignibus
mentemque lymphatam Mareotico
redegit in veros timores
Caesar ab Italia volantem
remis adurgens accipiter velut
mollis columbas aut leporem citus
venator in campis nivalis
Haemoniae daret ut catenis
fatale monstrum. quae generosius
perire quaerens nec muliebriter
expavit ensem nec latentis
classe cita reparavit oras.
ausa et iacentem visere regiam
voltu sereno fortis et asperas
tractare serpentes ut atrum
corpore conbiberet venenum
deliberata morte ferocior;
saevis Liburnis scilicet invidens
privata deduci superbo
non humilis mulier triumpho.
Carmen XXXVIII.
Persicos odi puer adparatus
displicent nexae philyra coronae
mitte sectari rosa quo locorum
sera moretur.
simplici myrto nihil adlabores
sedulus curo: neque te ministrum
dedecet myrtus neque me sub arta
vite bibentem.
Back to Q.Horatii Flacci Pagina domestica