วันเด็ก

วันเด็ก ให้เด็กเดินตามใคร
แม่ตั้งวงไพ่ พ่อตั้งวงเหล้า
ชกกันเหมือนมวยตู้วันเสาร์ ตีศอกโยนเข่า
เอาให้ตายให้ตาย

เสียงด่า ไม่ต้องหาคําแปล
ด่าพ่อล่อแม่ ก็ปู่ย่าตายาย
ห้ามปรามเดี๋ยวจะถูกเลขท้ายเป็นเรื่องผู้ใหญ่
ผัวเมียตีกัน

ดีกันก็รวมหัวใช้เรา ใช้ไปซื้อเหล้าใช้ดูต้นทาง
ทําตัวให้เด็กดูตัวอย่าง ลูกไม้ไม่ห่างจากโคนต้นไม้

วันเด็ก เราเป็นเด็กเกเร
เพราะสังคมโปเก มีผู้ใหญ่นําเรา
สร้างเธคให้เด็กได้โยกบั้นเด้าดมยาดื่มเหล้า
เอาให้เมาเช็ดดิน

ลูกหลาน ต้องคืบคลานลงเหว
อนาคตเลวๆ ก็ผู้ใหญ่ตัวดี
คําขวัญเขียนกันได้ทุกปี เผื่อผู้ใหญ่บ้างซิ
สมดุลกัน

* อันว่าคําขวัญเท่าที่ฉันผ่านมา
เปรียบเหมือนตัวยาซีม่าโลชั่น
แต่สังคมวันนี้แย่ยิ่งกว่าสังคัง
เขียนให้เด็กได้ฟังมันก็ยังไม่พอ

** พ่อกับแม่คือยา ปู่กะย่า ตายาย
และผู้หลักผู้ใหญ่ มีความหมายทุกคน
อย่าปล่อยเด็กเดินชนโดยตามลําพัง
เพราะสังคมสังคัง ยังไม่สมประกอบ

เด็ก เด็ก (เด็ก เด็ก)
ต้องโตเป็นผู้ใหญ่ (โตเป็นผู้ใหญ่)
อนาคตฝากไว้ (อนาคตฝากไว้)
ในกํามือเด็กๆ (ในกํามือเด็กๆ)
ถูกมอมเมาตั้งแต่เล็ก
ผู้ใหญ่หลอกเด็ก เราจะแก้ที่ใคร
เราจะแก้ที่เด็กหรือแก้ที่ผู้ใหญ่
เราจะแก้ที่ใคร เราจะแก้ที่ใคร
แก้ที่ผู้เด็กหรือแก้ที่ผู้ใหญ่
เราจะแก้ที่ใคร เราจะแก้ที่ใคร

(ซํ้า *, **)
มีวันเด็ก ก็ต้องมีวันผู้ใหญ่
ที่ก่อกรรมทําร้ายเด็กไทยวันนี้
นําอะไรนําในทางที่ดีเด็กๆ สมัยนี้ หูไวตาไว
วันผู้ใหญ่ เขียนให้เริ่ดเลยว่า
ให้ตั้งหน้าตั้งตา ทําแต่คุณความดี
อย่ากอบโกย กินกันมากนักซิ
เด็กๆ สมัยนี้ นั้นแทบไม่มียัดปาก