วณิพก

เมื่อดวงตาของฉันมันมืดมิด
แต่ชีวิตฉันยังไม่มืดลง
แม้ความรักยังเคยมีมั่นคง
จะร้างไกลไม่หวนกลับคืนมา

ออกยํ่าไปบนทางที่หิวโซ
มิรู้คืนรู้วันเวลา
ขอเศษเงินเศษทานผู้ผ่านมา
เพียงเมตตาฉันบ้าง...เป็นครั้งคราว

อยู่ในโลกความมืดอันลึกลับ
คงสดับรับได้แต่สําเนียง
จะมองหามองเห็นก็เป็นเพียง
ในความฝันยามฉันล้มตัวนอน

พอตื่นมาพานพบกับความหมาย.....
ยังหายใจเนื้อตัวยังผ่าวร้อน
ยังมีหวังเห็นดวงตะวันรอน
จะมัวนอนนิ่งเฉย...อยู่ทําไม

* จึงมาเป็น....วณิพกพเนจร
เที่ยวเร่ร่อน....ร้องเพลงแลกเศษเงิน
ที่เหลือกินเหลือเก็บเป็นส่วนเกิน
จะนําเงินสะสม..รักษาดวงตา

(ซํ้า *)

หากฉันเป็นตัวแทนความมืดมิด
ขอชดใช้ชีวิตที่เกิดมา
เพียงทดแทนทุกท่านที่เมตตา
ด้วยนําพาเสียงเพลงสู่ผุ้ฟัง

เป็นบทเพลงโลกมืดและความหมาย
จะกู่ก้องร้องไปไม่หยุดยั้ง
ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง
ฉันว่ายังมีคนที่เข้าใจ

ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง
ฉันว่ายังมีคนที่เข้าใจ
ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง
ฉันว่ายังมีคน...ที่เข้าใจ