ลอยหาย

เด็กน้อยคนนั้น นอนฝันอยู่ข้างทางเดิน
ในเมืองมากมายความเจริญ
มีคนเดินผ่านไปผ่านมา

จากเช้า..จนสาย แดดรุมสุมไหม้กายา
เด็กน้อยรอคอยเวลา
รอเมตตาจากคนมีธรรม

* ธรรมมีจากคน จากคนมีธรรม
โอ้..อนิจจา รอหาย รอหาย ลอยหาย
จากบ่ายจนฟ้าเริ่มดํา เมฆาขับร้องลํานํา
เด็กสลัมไม่มีคนมอง.......ไม่มีคนมอง

(พูด) เด็กน้อยๆ จํานวนหนึ่ง
กําลังเจริญเติบโตขึ้นเป็นพลเมืองของชาติ
อนาคตของเขา ยังคงเป็นเพียงความฟัน
ความฟันถึงวันข้างหน้า
แต่ในวันนี้ เขามีเพียงลมหายใจ
เพื่ออยู่รอดไปวันๆ ข้างหน้าเขาคือสลัม
ข้างหลังเขาคือกองขยะ
สิ่งนี้นะหรือที่เขาจะคุ้ยหาอนาคตได้
(ซํ้า *)