ELÎ HERÎRÎ

Elî Herîrî di nav helbestvanên Kurdan de helbestvanekê pêþîn e. Berî Herîrî navê tu helbestvanekî Kurd hela hê nayê zanîn.

Elî Herîrî di sala 1009'an de li hêla Erbîl'ê di gundê Herîrî de hatiye dinê. Elî Herîrî merivekî zane, pispor û pupîkî mezin bû. Di þevên zivistanê de civînan de berî helbestên Elî Herîrî ji alîyê Kurdan de zehf hatine xwendin. Bo vê yekê ji navê wî tu wext nehatîye bîrkirin.

Elî Herîrî di kîjan salê da çûya derheqê xwe, vê yekê de îroj di destê me de tu tiþt tuneye.

Di nivîsareke xwe de zane û Kurdolog Alexandir Jaba ser jîyana Elî Herîrî dibêje ku " Elî Herîrî gelek sal berê hatîye dinê. Dîwaneke wî jî heye. Helbestên Elî Herîrî zehf xweþ in û xetên xwe baþ li du hev rêzkirîye…"

………………….

………………….

Ger hûn bibînin nalî eþq

Tê nolabûn zarî dikin,

Her kes bizanît halê eþq,

Baxîlî, dijwarî diken.

Baxili eþq baxil bibûm,

Her kes bi xemxarî diken.

Hun barmekin da min di zor,

Li hesreta vardin di sor.

Çawêd reþ bisk têne dor,

Enîya bi nûr zilf têne ser,

Rengîn dibin þemþûd qemer,

Reþmer ji perdanî neder,

Li erera þimara diket,

Teþmîn reva sêbî û xiret,

Qahî meded, ahî meded,

Çeþmed çi gumarî diken.

Çavê li rojê bin nakim,

Çemamî ê anî jo bo min.

Emrî kir lazim vakum.

Mest û þereb qandevê,

Ger misfet yarê ez bibêm

Hûn terkî hiþyarî biken.

………………….

………………….

Dîsan ji nu eþqa berê

Pir anderûnim ateþe,

Zulfa muzeyen enberî,

D'wa de gel xala reþe.

Xala li deme dil reva,

Sed ruh û canim bin veda,

Sotim gelo çû di min nema,

Terkim kirin aqil û hiþe.

Aqil û hiþim bûne esîr,

Dinya ku geh têne bîr,

Dem suhbetê bedra munîr,

Zulfa ji werdê bên xoþe.

Werdan ji nêv zulfa derên

Þula binefþê tê werin,

Bala û qed e'rerim,

Hejiyan ser marê reþe.

Disan hey têt û tiçit,

Ehiya emvatan dibêt,

Wê cihan mufam nûr jê diçit,

Dêm þupbete þe'ma geþe.

Þema þebistanê eve

Werda gulistanê eve,

Sirî tebistanê eve,

Þoxê Herîrî dil geþe.

Ecêb, letif û cindiye

Ezman nezan û romiye,

Ageh ji eþqbazan niye,

Mest û xumar û serxoþe.

Serxoþî cama serbete,

Horî tu baxê cenetê,

Dêm þuhî de'ma zulmetê,

Serdaê çendin mehweþê.

Mehwêþ ku westan sef bi sef

Ew hate der Misrî di kef,

Wan got: "E'liyo latxef

Mi bi mirdin qewî xoþe"

………………….

………………….