Fêrîk li bajarê Irkustskê xwendina navîn diqedîne. Dersdarên wî destî Ferîk digrin, ji ber jîrbûna wî zehf alîkarîya wî dikin.

Di sala 1915'an de Fêrîk û gelek hevalên xwe bi navê "Xebata Me" kovarekê derdixînin. Fêrîk zutirekê dibe redaktorê vê kovarê û hemî giranîya xwe datîne li ser karên polîtîk. Paþê ew diçe tevî koma þoriþvan dibe û li bajarê Enîseyskê çend sala dimîne. Di vê demê de ew destpêdike gelek helbestên þoreþvanîyê dinivîse. Ew qet vala namîne, li vî bajarî bi navê "Yekîtîya Xwendekaran" komalekê saz dike. Bi destê vê komalê paþê bi navê "Bin Ala Þoreþê" kovarek derdikeve. Fêrîk ji bo 1916'an de gelek helbestên wî li rojname û kovarên sibîryayê de tên çapkirin.

Fêrîk Egît Polatbekov paþî qedandina xwendina navîn dil dike ku here xwendina bilind biqedîne, lê karên polîtîk rê nadinê. Ew di dema "Þerê Hundur" de li hemberî noker, xayîn û xwefiroþan destpêdike li nav gel de ajîstasyon û propoganda yên fireh dike. Li bajarê Tomskê ew tê hilbijartin û dibe "Endamê Hikûmeta Sovyetê li Sibîryayê". Di nav Ordîya Sor de cîh digre û li hemberî endamên Ordîya Spî bi mêrxasî, þerdike. Lê ew di xortanîya xwe de, di bîst û yek salîya xwe de ji alîyê Ordîya Spî de tê kuþtin.

Fêrik Egît Polatbekov xortekî hiþyar, jêhatî û zef serwext bû. Wî canê xwe ji bo xweþbextî û azadîya gelên Sowyeta berê pêþkêþî welatê Lnîn kir. Ew înternasyonalîstikî bi nav û deng bû. Wî du xwera ji me ra navekî nemirî hiþt û ew çû tevî rêza þehîden þoreþê bû.